I have a dream...

Na altijd de jongste in de klas te zijn geweest was ik het zat. Het zag ernaar uit dat ik op mijn 17de mijn vwo-diploma zou halen en een ding wist ik heel zeker: ik zou niet dat groentje op de universiteit worden. En zo belandde ik in een gastgezin in Frankrijk voor een heel bijzonder jaar. Met mijn decaan had ik wel eens een gesprek gehad over mijn mogelijke studiekeuze en na een fantastische excursie naar Groningen en toegestuurde studievoorlichtingsfolders wist ik het helemaal: het werd Onderwijskunde aan de Rijksuniversiteit Groningen.

Gefundeerde studiekeuze?
Don’t get me wrong, ik was zo’n uber fanatieke leerling, zo eentje waarvan medeleerlingen in de brugklas mijn eerste onvoldoende (ja, het was muziek) hebben gevierd. Terugkijkend schaam ik me voor deze volstrekt laconieke manier van een studie te kiezen. Maar het is wel mijn verhaal. Ik had gewoon geen idee wat de wondere wereld van arbeidsmarkt mij te bieden had en welke studie daar dan bij zou passen. Dus koos ik iets wat ik in ieder geval inhoudelijk interessant vond. En zo velen met mij. Zijn dit allemaal verloren werknemers? Of zouden hier wel eens pareltjes van docenten tussen kunnen zitten?

Lerarentekort
In reactie op het regeerakkoord werd het ineens pijnlijk duidelijk: scholen vissen in dezelfde te krappe vijver van docenten en kopen de beste docenten bij elkaar weg. Maar aan dat tekort wordt niets gedaan. De vraag is waar dit tekort vandaan komt. Zijn er daadwerkelijk te weinig talentvolle potentiele docenten? Of weten we ze niet te vinden? Bijvoorbeeld .omdat ze nog een persoonlijke zoektocht te gaan hebben? Het zou natuurlijk fantastisch zijn als we erin slagen om het docentschap het meest aantrekkelijke beroep te maken en dat in 2030 er geloot moet worden om een lerarenopleiding te mogen en kunnen doen. Maar dat is lange termijn, dat gaat het probleem in het hier en nu niet verhelpen.

Persoonlijkheid en persoonlijk leiderschap
Na veel gesprekken met rectoren, directeuren en teamleiders te hebben gevoerd heb ik zelf een sterke voorliefde ontwikkeld voor het vmbo. Waarom? Omdat ik het niet eens ben met stigma dat het vmbo ‘het afvoerputje’ van het onderwijs is. Omdat de meeste pubers in Nederland nu eenmaal vmbo doen, het ze niet van een leien dakje gaat en ze fantastische docenten verdienen. Omdat voor vmbo-leerlingen de docent-leerling relatie des te belangrijker is en dus ‘de persoon’ die voor de klas staat essentieel is. Omdat vmbo-leerlingen de ultieme spiegel zijn van jouw eigen gedrag en het super relevant is dat je in staat bent om hier regie op te nemen. Om in te zetten op effectief en duurzaam docentschap.

Onorthodox?
Onbevoegd maakt (onterecht) onbemind. Maar is dat niet doodzonde? Bij Studelta spreken we dagelijks starters waarbij in de selectie hun drijfveren, waarden en identiteit centraal staan. Wat blijkt? Hier zitten genoeg parels tussen - leerlingen waarderen docenten die wij geselecteerd en ontwikkeld hebben zelfs met een 8,2. Ze zijn er dus wel, die pioniers! Als je ze tenminste weet te vinden én ze een kans geeft. We beseffen ons heel goed dat je deze starters passend moet begeleiden, dat hebben we geleerd met vallen en opstaan. Maar inmiddels horen we van vmbo-scholen dat zij willen dat wij zelfs hun docenten gaan begeleiden: niet alleen op pedagogisch didactisch vlak, maar juist ook op het gebied van persoonlijk leiderschap. Zodat ze in staat zijn om zich in rap tempo te ontwikkelen tot effectieve professional. En zo kunnen we - onorthodox- bijdragen aan de structurele instroom van jonge docenten, door op basis van persoonlijkheid te selecteren en niet alleen op een achtergrond op papier. We vergroten zo de vijver in plaats van er allemaal in te vissen.

I have a dream...
Natuurlijk vind ik ook dat elke docent uiteindelijk bevoegd moet zijn als afspiegeling van zijn bekwaamheid. Maar ik gun starters ook de ervaring van de praktijk, voordat ze een flinke tijdsinvestering in een nieuwe opleiding gaan doen. Een tijdsinvestering in een opleiding die niet voldoende aansluit bij de behoeften van de dagelijkse praktijk. Zeker binnen het vmbo. Dat vind ik zonde. Zowel voor de starter, die moet investeren in deze opleiding als voor de scholen die daar onvoldoende bij gebaat zijn. Waar ik van droom voor het vmbo? Ik zou willen dat de ‘verborgen parels’ een tweedegraadsopleiding kunnen volgen die zich naar hen voegt, waar maatwerk het uitgangspunt is. Dat ze een sterke kennisbasis over het vmbo en de vmbo-leerling meekrijgen. En dat er volop aandacht is voor persoonlijk leiderschap, gecombineerd met het werken in de praktijk, op school voor de klas. Een traineeship voor de vmbo-docent, te ontwikkelen met Studelta pioniers en in samenwerking met het onderwijs. Ik geloof er heilig in, wie biedt?

Tijd voor een update...
Inmiddels ben ik weer stap verder, van droom naar verkenning! Bij een ronde langs de velden bij verschillende vmbo-scholen bespeur ik louter enthousiasme voor de opzet van een vmbo-traineeship en bereidheid om mee te denken over de totstandkoming. Dat sterkt mij om hiermee verder te gaan. Op dit moment ben ik de mogelijkheden bij verschillende lerarenopleidingen aan het verkennen. En de eerste openingen lijken er te zijn! Wil jij meer weten over het vmbo-traineeship of zie jij mogelijkheden voor een op het vmbo toegespitste invulling van de tweedegraads lerarenopleiding? Dan hoor ik het graag van je via marie-louise@studelta.nl of op 06-14021140.