Het managen van ingekaderde vrijheid bij generatie Y

De paradox waarmee Generatie Y de arbeidsmarkt betreedt

De managers van tegenwoordig hebben het maar lastig. Het binnenhalen van generatie Y is al een kunst op zich. De crisis is voorbij en de starters van tegenwoordig merken dat ze weer meer kansen krijgen. Dan kijken ze ook nog eens overal dwars doorheen. Leuzen als “wij stellen de mens centraal”, “ontwikkeling staat bij ons voorop” en “doorgroei is de basis” worden keihard getest door deze generatie. Als het niet blijkt te kloppen zien ze dat vaak al voordat ze binnenkomen. Als je als organisatie je kernwaarden op orde hebt maar hier vooral niet over liegt en deze goed naar buiten communiceert heb je over het binnenhalen niet zoveel te vrezen. Eerlijkheid wordt gewaardeerd en als je nog een beetje handig bent in het vertalen van jouw organisatiewaarden naar de drijfveren van starters, dan komen ze echt vanzelf wel naar je toe.

Aan boord
Maar wanneer wordt het voor jou als manager nu echt lastig? Als generatie Y binnen is. Als je je een beetje verdiept hebt in de drijfveren van deze generatie dan zul je weten dat waarden als “verantwoordelijkheid krijgen” en “vertrouwen” hoog in de top 10 voorkomen. Dus als brave manager geef je dat. “Sam, fantastisch dat je bent gestart bij ons bedrijf!”, “Je krijgt alle vrijheid om het te gaan doen”! Heerlijk, denkt Sam. Maar als Sam echt de volledige vrijheid krijgt van jou als manager, begint het toch wel spannend te worden. Perfectionisme en een vleugje onzekerheid slaan toe. “Doe ik het wel goed?!”, “Is goed wel goed genoeg?”, “Wat verwacht deze organisatie nu eigenlijk echt van mij?” zijn vragen die opeens vaak door Sam’s hoofd gonzen.

Kaders
Sam en zijn generatiegenoten komen er achter dat ze het toch wel fijn vinden om iets meer kaders te hebben. Is het goed? Is het goed genoeg? Wat is de lijn van de organisatie? Vragen die ten grondslag liggen aan potentiële vrijheid. De generatie die nu de arbeidsmarkt betreedt verwacht vrijheid, maar wil ook richting. Dit is niet gek, want werkervaring is er nog nauwelijks opgedaan. Met veel moed en open vizier wordt de arbeidsmarkt betreden, maar enige sturing en lijnen zijn stiekem zeer gewenst. Vrijheid maar toch ook kaders, iets waar manager en starter eerlijk over moeten zijn naar elkaar. Want ondanks dat het paradoxaal klinkt, is het toch best logisch?