Studelta

Donquichotterie, dit woord hoorde ik enkele jaren gezegd worden in het nationaal dictee. De betekenis van dit woord is;

don·qui·chot·te·rie
1 handelwijze die voortvloeit uit onpraktisch en onberedeneerd idealisme

Het eerste wat in mij opkwam toen ik dit las was: Geert Wilders! Als geen ander is hij in staat om onpraktisch en onberedeneerd zijn ideaalbeeld van een vrij Nederland te schetsen. Zoals hij praat over linkse partijen als multicultiknuffelaars en aanhangers van een utopia waarin islamieten in vrede leven met de heersen culturele samenstellingen in ons land. Maar wat is nou een Utopie? Utopie is een moeilijk te definiëren term die vaak geïnterpreteerd wordt als een onmogelijke werkelijkheid.
Is het Nederland van Geert Wilders geen onmogelijke waarheid?

Waar ik als tweede aan dacht was de aspiraties van het Nederlands voetbal elftal om wereldkampioen te worden. Als ik onze selectie vergelijk met andere toplanden moeten we blij zijn met een kwartfinale plaats. Echter schetsen sportjournalisten een Utopisch beeld met argumenten waarom Nederland kans maakt op het wereldkampioenschap voetbal. Om mij zelf te corrigeren viel dit niet onder donquichotterie, aangezien het ondanks een vorm van beredeneerde idealisme onpraktisch is en dus uitmond in een Utopie.

Dit zijn slechts twee voorbeelden die in mij opkwamen die ik in verband bracht met donquichotterie.

Tegenwoordig is er een ruime arbeidsmarkt en starters hebben het moeilijk. Ok, dit snappen we en we dealen ermee, maar door de steeds optredende vergrijzing is er straks een sterke vraag naar arbeidskrachten en zijn de duizenden nieuwe starters met een startkwalificatie niet ervaren. Een doemscenario? Nee ik denk van niet, maar wel een situatie die voortkomt uit onberedeneerde idealisme. Hoe is dit zo?
Het antwoordt is gelegen in het feit dat het onlogisch is jongeren niet de kansen te geven in deze tijd in plaats van ervaren krachten. Die ervaren krachten moet niet verloren gaan, maar die ervaring ebt niet weg. Elke starter met een beetje extra ervaring zorgt voor een cumulatieve stijging aan ervaring in de Nederlandse arbeidsmarkt. Dus jongeren die ervaring opdoen zorgen voor een exponentieel hogere stijging aan werkervaring.

Interessante invalshoek als je het mij vraag voor sociaal onderzoek. Draagt het in de leeuwen gooien van starters bij aan het collectieve stijgen van het kennisniveau? Of het blijven vertrouwen op enkel alleen ervaren oudere krachten. Mijn mening is dat er een balans moet zijn en geen enkele vorm van het prevaleren van welke demografische groep dan ook.

Ik hoop dat na het lezen van dit stuk je bij het volgende onpraktisch onberedeneerde idealisme van wie dan ook terug denkt aan wat je hier gelezen hebt en het lekker uitschreeuwt: WAT EEN DONQUICHOTTERIE!!!!!!!!!!!