Studelta

Ik zie steeds vaker het woord 'ondernemerschap' staan in vacatures. Daarmee wordt dan een mengsel van eigenschappen bedoeld, niet het runnen van een bedrijf. Zelfstandigheid, verantwoordelijkheid en pro-activiteit zijn los een stuk gewilder dan een daadwerkelijke ondernemer met de bijbehorende competenties.

Ik ben al jaren bewust part-time ondernemer. Ik merk dat verschillende rollen me de ruimte geven om verschillende interesses en vaardigheden te verkennen. Door planning en delegeren kan ik alles goed combineren, maar werkgevers blijven huiverig. Wat als mijn bedrijf een gigantisch succes is? Wat als ik constant dingen voor mijn eigen bedrijf aan het doen ben? Geef ik wel prioriteit aan het werk van mijn baas? Ben ik niet te eigenwijs?

Net zoals veel Nederlandse vrouwen werk ik graag part-time voor een baas. Ook vrouwen zonder kinderen hebben graag ruimte voor andere dingen in hun leven. Dat is ook het punt: als je bij de baas bent, ben je bezig met je werk. Wat je verder nog doet, dat doe je in je vrije tijd. Als je veel te doen hebt naast je baan, dan zorg je voor meer vrije tijd.

Een vrouw met een kind en een baan heeft misschien een parttime baan om vaker bij haar kind te zijn, backupplannen voor als het kind ziek wordt en een netwerk dat haar daarbij kan helpen. Ondanks dat de combinatie kind en werk relatief nieuw is, heeft een werkgever inmiddels bepaalde verwachtingen en meestal ook ervaringen met werkende moeders.

Part-time ondernemers zijn echter een minder bekend gezicht, en de werkgever weet niet wat hij ermee aan moet. Het stereotype beeld van de ondernemer is iemand die zich meedogenloos in meer-dan-fulltime werkweken naar de top elleboogt of ploetert. Zelfs fulltime ondernemers vinden het lastig om een plaats te maken tussen de 'echte ondernemer' en de hobbyist zonder winstoogmerk. Toch is met goede planning het parttime ondernemerschap een echte optie, een optie die ik de komende een steeds bekendere keuze zie gaan worden.