Joblog: Helderheid
Sommige mensen zullen mij bestempelen als arrogant en als iemand die te veel praat. Anderen zullen me bestempelen als zelfverzekerd en welbespraakt. Wat mij opvalt is dat ik zonder moeite bijna elk gesprek domineer als het om politiek en bestuur gaat met medestudenten of pas afgestudeerden. Dit wordt mij vaak aangerekend dat ik mij een beetje “te” op stel in discussies of intellectuele gesprekken. Is dit een tekortkoming of een talent?
Eerst de invalshoek dat het een talent zou zijn. Voor de verdediging van mijn bachelorscriptie kreeg ik een 9. De feedback was; verbaal zeer sterk aanwezig en kennis van zaken. Het was wel een salvo van informatie dat op me afkwam maar het maakte wel indruk tot aan het intimiderende toe. Nou dacht ik, dat is goed ik heb een negen gekregen dit is een kwaliteit dat ik bezit. Tegelijkertijd hoorde ik dat ik juist door mijn over aanwezigheid een negen in plaats van een hoger cijfer had gekregen. Als jongeman met een gezond stel hersens interpreteer ik dit als; inhoudelijk een tien, eloquentie een negen, salvo van informatie een acht. Dit maakt samen een negen. Ben ik nu zelfverzekerd of arrogant?
Het kan dus ook een tekortkoming zijn in plaats van een talent. Veelgehoorde feedback dat ik krijg is: “ je zou het een en ander concreet kunnen formuleren. Als ik a vraag wil ik een antwoord op a en niet gelijk het hele alfabet beantwoord krijgen. Nou is het knap als je dit kan, maar is het een sterkte of een zwakte? En wanneer is het een sterkte of een zwakte? Hoe herken je dat het op een bepaald moment een sterkte of een zwakte is?
Wat een vragen allemaal, zie ik denkbeeldig de lezers van deze tekst denken.
Ik zit met deze vragen. Vragen waarop ik geen antwoord krijg. De antwoorden die ik zelf probeer te verklaren zijn zo dynamisch als maar kan. Het kiesgedrag van zwevende kiezers is er niks bij en chronische twijfelaars voelen zich nog meer onzeker als ik ze deze dilemma’s voorleg. Misschien moet ik geen antwoorden zoeken en gewoon me minder assertief opstellen en minder praten. Niet out of the box denken, maar gewoon alles keurig in een matrixje oververantwoord beargumenteren. Of is dit ook niet goed?
De feedback die ik eerder heb behandeld krijg ik ook na sollicitaties te horen als ik weer eens afgewezen ben. Nadat ik een, naar mijn idee, goed sollicitatiegesprek heb gehad, waarin ik alle vragen moeiteloos beantwoord heb weer eens bedrogen uit kom. Het vinden van een baan wordt voor mij zo langzamerhand een tantalus kwelling. Bij de ene baan hoor ik dat mijn ambitie niveau de functie-eisen van de baan overstijgen. Volg ik mijn ambitie niveau dan is mijn werkervaring niet sufficiënt. Wanneer komt er een einde aan dergelijke fluïde feedback waar ik eigenlijk niks aan heb aangezien het geen opbouwende kritiek betreft, maar een omgekeerd evenredig verband tussen de lucht in geprezen worden en alsnog de baan niet te krijgen. Een ander argument dat ik eerlijk gezegd belachelijk vond: Het is meer een gevoel. Ik acht je uitermate geschikt voor de functie, maar mijn gevoel is dat je minder op je plaats zou zijn dan in bijvoorbeeld een adviseursfunctie. Als jij me de feedback hieruit zou kunnen geven dat mij daadwerkelijk helpt om mezelf te verbeteren, of waar ik wat aan heb vertel het mij alsjeblieft! Ik heb nu een tip gekregen te kijken naar adviseursfuncties (lees: “te hoog gegrepen als starter op de arbeidsmarkt”).
Zodoende keek ik weer op studelta.nl en ik heb op de functie gesolliciteerd van junior advisor. Eerlijk gezegd probeer ik advocaat van de duivel met mezelf te spelen aangezien ik een vermoeden heb dat dit weer afloopt op een teleurstelling, waardoor ik alvast redenen zoek waarom ze me zouden afwijzen en deze om te zetten in een preventief plan zodat ik een waterproof sollicitatie gesprek aanga. Ik vind eerlijk gezegd dat ik geschikt ben voor deze functie en dat ik over een goed intelligentie niveau beschik en een goed ontwikkeld lerend vermogen heb. Moet ik het meetbaar moet maken? Neem contact met mij op en we hebben een gezellig gesprek over van alles en nog wat. Ik kan je een scriptie laten lezen waarin ik mijn intelligentie tentoonspreid en je kan me gewoon een kans geven om geld voor jou te verdienen of de bedrijfsdoelen te behalen. Dit geld in het algemeen voor elk bedrijf en/of instantie die een deeltijd Master student een kans wil bieden. En mocht elke toekomstige potentiële werknemer mij niet aannemen, wilt U dan op zijn minst mij feedback geven waar ik wat aan heb in plaats van te vervallen in abstractheid? Mij in dienst nemen is, een “window of opportunity” (Kingdon 1984).
Was getekend,
Rayne Peyton Koole
Polderburg 22
2135 AV Hoofddorp
06-27420235
raynelkoole@live.nl
Eerst de invalshoek dat het een talent zou zijn. Voor de verdediging van mijn bachelorscriptie kreeg ik een 9. De feedback was; verbaal zeer sterk aanwezig en kennis van zaken. Het was wel een salvo van informatie dat op me afkwam maar het maakte wel indruk tot aan het intimiderende toe. Nou dacht ik, dat is goed ik heb een negen gekregen dit is een kwaliteit dat ik bezit. Tegelijkertijd hoorde ik dat ik juist door mijn over aanwezigheid een negen in plaats van een hoger cijfer had gekregen. Als jongeman met een gezond stel hersens interpreteer ik dit als; inhoudelijk een tien, eloquentie een negen, salvo van informatie een acht. Dit maakt samen een negen. Ben ik nu zelfverzekerd of arrogant?
Het kan dus ook een tekortkoming zijn in plaats van een talent. Veelgehoorde feedback dat ik krijg is: “ je zou het een en ander concreet kunnen formuleren. Als ik a vraag wil ik een antwoord op a en niet gelijk het hele alfabet beantwoord krijgen. Nou is het knap als je dit kan, maar is het een sterkte of een zwakte? En wanneer is het een sterkte of een zwakte? Hoe herken je dat het op een bepaald moment een sterkte of een zwakte is?
Wat een vragen allemaal, zie ik denkbeeldig de lezers van deze tekst denken.
Ik zit met deze vragen. Vragen waarop ik geen antwoord krijg. De antwoorden die ik zelf probeer te verklaren zijn zo dynamisch als maar kan. Het kiesgedrag van zwevende kiezers is er niks bij en chronische twijfelaars voelen zich nog meer onzeker als ik ze deze dilemma’s voorleg. Misschien moet ik geen antwoorden zoeken en gewoon me minder assertief opstellen en minder praten. Niet out of the box denken, maar gewoon alles keurig in een matrixje oververantwoord beargumenteren. Of is dit ook niet goed?
De feedback die ik eerder heb behandeld krijg ik ook na sollicitaties te horen als ik weer eens afgewezen ben. Nadat ik een, naar mijn idee, goed sollicitatiegesprek heb gehad, waarin ik alle vragen moeiteloos beantwoord heb weer eens bedrogen uit kom. Het vinden van een baan wordt voor mij zo langzamerhand een tantalus kwelling. Bij de ene baan hoor ik dat mijn ambitie niveau de functie-eisen van de baan overstijgen. Volg ik mijn ambitie niveau dan is mijn werkervaring niet sufficiënt. Wanneer komt er een einde aan dergelijke fluïde feedback waar ik eigenlijk niks aan heb aangezien het geen opbouwende kritiek betreft, maar een omgekeerd evenredig verband tussen de lucht in geprezen worden en alsnog de baan niet te krijgen. Een ander argument dat ik eerlijk gezegd belachelijk vond: Het is meer een gevoel. Ik acht je uitermate geschikt voor de functie, maar mijn gevoel is dat je minder op je plaats zou zijn dan in bijvoorbeeld een adviseursfunctie. Als jij me de feedback hieruit zou kunnen geven dat mij daadwerkelijk helpt om mezelf te verbeteren, of waar ik wat aan heb vertel het mij alsjeblieft! Ik heb nu een tip gekregen te kijken naar adviseursfuncties (lees: “te hoog gegrepen als starter op de arbeidsmarkt”).
Zodoende keek ik weer op studelta.nl en ik heb op de functie gesolliciteerd van junior advisor. Eerlijk gezegd probeer ik advocaat van de duivel met mezelf te spelen aangezien ik een vermoeden heb dat dit weer afloopt op een teleurstelling, waardoor ik alvast redenen zoek waarom ze me zouden afwijzen en deze om te zetten in een preventief plan zodat ik een waterproof sollicitatie gesprek aanga. Ik vind eerlijk gezegd dat ik geschikt ben voor deze functie en dat ik over een goed intelligentie niveau beschik en een goed ontwikkeld lerend vermogen heb. Moet ik het meetbaar moet maken? Neem contact met mij op en we hebben een gezellig gesprek over van alles en nog wat. Ik kan je een scriptie laten lezen waarin ik mijn intelligentie tentoonspreid en je kan me gewoon een kans geven om geld voor jou te verdienen of de bedrijfsdoelen te behalen. Dit geld in het algemeen voor elk bedrijf en/of instantie die een deeltijd Master student een kans wil bieden. En mocht elke toekomstige potentiële werknemer mij niet aannemen, wilt U dan op zijn minst mij feedback geven waar ik wat aan heb in plaats van te vervallen in abstractheid? Mij in dienst nemen is, een “window of opportunity” (Kingdon 1984).
Was getekend,
Rayne Peyton Koole
Polderburg 22
2135 AV Hoofddorp
06-27420235
raynelkoole@live.nl


