Studelta

Deze column is geschreven door Hetty Linden (directeur GG&GD van de gemeente Utrecht) voor STG/HMF en gepubliceerd op FD.nl. Met deze samenwerking wil Studelta de dialoog tussen bestuurders en jong talent over de gezondheidszorg bevorderen. Lees hier elke week een nieuwe editie van deze dialoog.

De Utrechtse wijk Overvecht laat zien dat het kan. Met enkele jaren gecoördineerd doelgericht werken is een betere gezondheid, meer participatie en lagere zorguitgaven in deze achterstandswijk het resultaat. Zorgverleners in de eerstelijnszorg hebben samen met welzijn en sport de Overvechters (jong en oud) verleid letterlijk en figuurlijk te gaan bewegen.

Dat vraagt een omslag in denken en doen bij de professionele hulpverleners; een omslag van zorg en ziekte (zz) naar gedrag en gezondheid (gg). De impact van deze verandering van houding heeft een enorme impact op de vitaliteit en leefbaarheid van deze achterstandswijk. Dat komt alle bewoners ten goede. Ook de betrokken professionals zijn opgetogen en gaan gestimuleerd door de geboekte resultaten verder op de ingeslagen weg. Hun bijdrage doet ertoe. Zij maken door hun andere houding het verschil. Deze inspiratie werkt door. Collega’s werkzaam in andere wijken in Utrecht gooien het roer om en maken de eerste stappen om deze nieuwe weg in te slaan. Dit is de toekomst.

Appeltje-eitje zou je denken. Dat kan dus worden uitgerold ……... Degenen die dit denken gaan voorbij aan de enorme kracht die de Overvechtse hulpverleners hebben opgebracht om uit hun oude vertrouwde kokers te kruipen, om elkaar op te zoeken, in elkaar te investeren en van elkaar te leren. Zij zijn samen op zoek gegaan en hebben wegen gecreëerd die er niet waren. Zij hebben erop vertrouwd dat de steun vanuit de lokale overheid en de zorgverzekeraar ook wordt waargemaakt. Die steun is namelijk essentieel. De gemeente Utrecht en de zorgverzekeraar Agis hebben het mogelijk gemaakt dat deze hulpverleners het verschil kunnen maken. De voorwaarden zijn gecreëerd. Voorwaarden die ook werkendeweg ontdekt en ingevuld zijn. Ook bij deze twee partijen is het geen appeltje-eitje. Vanuit de gemeente vraagt het politiek bestuurlijke steun, zodat in dit geval de GGD de ruimte krijgt om het gesprek in de wijk op gang te brengen, ontmoetingen te organiseren en organisatievermogen en verbindend vermogen in te brengen zodat de hulpverleners zelf de beweging kunnen opstarten en verder brengen. Binnen het gemeentelijk apparaat is er één lijn nodig richting de wijk. De subsidies die verstrekt worden zijn ondersteunend aan de ingezette ontwikkellijn. Hetzelfde geldt voor de herontwikkelingstrajecten die stadsontwikkeling trekt. De zorgverzekeraar moet de moed hebben om buiten de gebaande paden te treden en hun financieringsafspraken bij inkoopgesprekken een andere inhoud te geven. Ook bij de zorgverzekeraar is de inkooplijn bij de diverse sectoren hetzelfde. Dat bleek ook geen vanzelfsprekendheid.

Bij de succesvolle aanpak is er door de lokale overheid en de lokale betrokken partners erop gerekend, dat de nationale beleidslijn op het terrein van volksgezondheid zou worden doorgezet. Alle beleidsnota’s gingen in dezelfde richting. Denk bijvoorbeeld aan opname van de beweegkuur in het basiszorgverzekering. Ook de financiering van de huisartsen is een wezenlijke voor het slagen van deze aanpak. De zorgkosten zijn gedaald door een versterking van de eerstelijn op diverse aspecten. Bemoedigend voor deze nieuwe aanpak. Tot de rijksbegroting 2012 liet zien dat deze aanpak met de voorgestelde maatregelen niet zal overleven. Ik kan dit niet geloven en vertrouw erop dat tijdig het inzicht komt zodat we verder kunnen in de ingeslagen weg. Dat dient ons aller wens: een betere gezondheid, meer participatie en lagere zorguitgaven.

Lees hier de reactie van Studelta-talent Emily Kraaijenbrink